|
|
|
|
|
مخفی کردن درایوها در داخل مای کامپیوتر بعد داخل رگ ادیت دنبال مسیر زیر باشید HKEY_CURRENT_USER\Software\ Microsoft\ Windows\ CurrentVersion\ Policies\ Explorer بعد یک دی ورد dword بساز و اسمش رو بذار NoDrives حالا به اون مقدار 3FFFFFF رو بده حالا درایوهاتون مخفیه!
برداشتن Properties از کليک راست My Computer
حذف کردن گزينه Run از منوی Start
کليد زير را پيدا کنيد: [HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\Curre ntVersion\Policies\Explorer] يک مقدار جديد از نوع DWORD با نام No Run ايجاد کنيد و ان را برابر 1 قرار دهيد تا گزينه Run از منوی Start ويندوزتان مخفی گردد. برای باز گرداندن مجدد اين گزينه ، مقدار 1 را به 0 تغيير دهيد
مخفي كردن يك پارتيشن
ويندوز XP را سريع تر SHUTDOWN كنيد.
برنامههایی مثل Regedit و Msconfig را میتوان از طريق كادر محاوره ای Run و بدون نوشتن مسیر آنها اجرا كرد. اما برای اجرای سایر برنامهها، باید یك كلید به رجیستری اضافه كنیم.
در مرورگرها وقتی روی تصویری راست كلیك كرده و گزینهی Set as background را انتخاب میكنید، background تغییر میكند. برای جلوگیری از چنین كاری در كادر محاورهای Run تایپ كنید Regedit و مسیر زیر را دنبال كنید:
حتماً به اين کاستی در برنامهWindows Media Player پی برده ايد که بطور پيش فرض هنگام استفاده از گزينه Open فايلهای ويدئويی DAT در ليست فايلها نمايش داده نميشوند و بايد برای نمايش و باز کردن آنها از قسمت Files of type گزينه Any Files را انتخاب کنيم تا همه فايلها بدون توجه به پسوندی که دارند نمايش داده شوند:
بستنCtrl+Alt+Delete براي (XP,2000,NT)
قطع کردن بلندگوی داخل کيس
زير كليد زير برويد:
برداشتن علامت ميان برواز بين بردن Shortcut To
ايجاد محدوديت برای کاربرها در برابر تغيير مسير پوشه ها
چگونه مي توان Administrative Tools را براي هميشه مخفي كرد؟
چگونه برنامه اي را فقط يك بار هنگام بوت سيستم اجرا كنيد؟
پری |
||
|
+
نوشته شده در شنبه چهاردهم اردیبهشت 1387ساعت 20:38 توسط Honarestan noavaraN
|
|
||
|
|
|
|
|
از منوي Start گزينه Run را انتخاب كنيد و Regedit را تايپ كنيد تا داخل محيط ويرايش ريجستري شويد حالا به اين كليك در ريجستري برويد : HKEY_CURRENT_USER\Software\Yahoo\Pager و روی Save Password دو بار كليد كنيد و عدد 100 را در آن تايپ كنيد و OK بزنيد. حالا ياهو مسنجر را نگاه كنيد آخرين ID و Password ID می بينيد می توانيد باآن LOGIN بشويد . حالا بايد يك برنامه از قبل آمده كرده باشيد كه بتواند پسورد روي ويندوز که به صورت ستاره نمایش داده میشود را بخواند كه با آن بتوانيد پسورد درون ياهو مسنجر را بخوانيد. اين كار را شما مي توانيد در كافي نت انجام بدهيد. چون Password شخص قبلي( كسي كه قبل از شما كار مي كرده) اگر هم پسورد را Save نكرده باشه مي توانيد در بیاورید .
پری |
||
|
+
نوشته شده در شنبه چهاردهم اردیبهشت 1387ساعت 20:31 توسط Honarestan noavaraN
|
|
||
|
|
|
|
|
این هم یک ProgressBar خیلی قشنگ و جالب .
پری ناز |
||
|
+
نوشته شده در جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387ساعت 20:44 توسط Honarestan noavaraN
|
|
||
|
|
|
|||||||||||||
|
مطمئنا تا بحال در ويندوز از كادرهاي محاورهاي زيادي مثل پنجره هاي Open، Save، نمايش خصوصيات چاپگر (Printer)، كادر انتخاب رنگ، كادر انتخاب Font و پنجره Help ويندوز استفاده كرده ايد. در VBبراي نمايش اينگونه پنجرههاي محاورهاي از كنترل DialogBox استفاده ميكنيم. اين كنترل يكي از كنترلهاي Non - Visual ويژوال بيسيك ميباشد. Non-Visual Controls همانطور كه قبلا هم آمده است، انواعي از كنترلها هستند كه فقط در زمان طراحي (Design Time) بر روي فرم ديده ميشوند و در Run Run Time فقط ميتوان از اثر آنها بهره برد. كنترل مذكور بطور پيش فرض در ToolBar وجود ندارد. براي اضافه كردن آن به ToolBar بايد از منوي Project گزينه Components را انتخاب كنيم و در ليست Componentها، گزينه Microsoft Common Dialog Control 6 را چك مارك بزنيم و آن را تاييد (OK) نماييم. در اينصورت يك كنترل به ToolBoxزوده خواهد شد كه مي توانيد آن را با دابل كليك بر روي فرم قرار دهيد. توجه داريم كه كنترل مذكور Non-Visual است و لذا نيازي به تنظيم مكان اين كنترل بر روي فرم نداريد. كنترل Dialog Box داراي متدهاي زير مي باشد:
Private Sub cmd_Click ( ) cdb.ShowColor lbl.ForeColor = cdb.Color End Sub
يا اگر بخواهيم توسط دکمهای ديگر به نام cmd2، پنجره Open باز شود، و هر فايلی از هر مسيری را که کار بر انتخاب کرد، در lbl نمايش داده شود، مینويسيم:
Private Sub cmd2_Click ( ) cdb.ShowOpen lbl.Caption = cdb.FileName End Sub
پری |
||||||||||||||
|
+
نوشته شده در جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387ساعت 20:31 توسط Honarestan noavaraN
|
|
||||||||||||||
|
|
|
|
|
ه اطمينان، قبلاً در برنامه نويسی (لااقل در Basic که پيش فرض بحث ما معرفی شده بود) از متغيرها زياد استفاده کرده ايد. در برخی زبانهای برنامه نويسی (مثل Basic) ، نوع متغيرهای بکار رفته در برنامه، لازم نيست از قبل تعريف شده باشد و در هنگام اجرا، کامپايلر، خود، آن را به نوع مورد نياز (مثل Integer برای برای داده های عددی صحيح، يا String برای نوع داده رشته ای و کاراکتری و ...) تعريف و اجرا خواهد کرد. اما در برخی ديگر (مانند زبان برنامه نويسی Pascal)لازم است، نوع داده متغيرهای بکار رفته، در جايی از برنامه (و عموماً قبل از استفاده از آن) تعريف شوند. در VB، از آنجا که VB از Basic برای کدنويسی استفاده می شود، به طور معمول، نياز به تعريف نوع داده ها نيست. اما از آنجا که امروزه برنامه نويسان ترجيح می دهند که از کامپايلری برای برنامه نويسی استفاده کنند که او را به تعريف تمام متغيرها مجبور کند (زيرا اگر چنين نباشد، اگر او به اشتباه دستوری را غلط تايپ کند (مثلاً بجای then بنويسد Then) ، کامپايلر آن را به عنوان متغيری فرض می کند و در واقع بدون اينکه ما خطايی را دريافت کنيم، در روند برنامه مان مشکل پيدا می شود و خطايی رخ می دهد که شايد تشخيص علت آن سخت تر شود) ، می توانيم VB را موظف سازيم تا ما را مجبور به تعريف نوع داده متغيرها نمايد. اگر در ابتدای هر يونيت (Unit) عبارت Option Explicit نوشته شود، VB ما را مظف می کند که در آن يونيت، هر متغيری که بخواهيم استفاده کنيم، آن را قبل از استفاده، تعريف نماييم (لذا بهتر است ابتدای همه Unitها عبارت مذکور باشد) . يونيت (Unit) ها، بخش هايی از برنامه اند که در آنها کدنويسی می شود. مثلاً هر فرم، دارای يک Unit مخصوص به خود است که تمام Event Procedureهايی که تا بحال می نوشتيم، در آن قرار می گرفت. همچنين اگر از منوی Tools گزينه Options را اتنخاب کنيم، و از لبه General (Tab Sheet) ، گزينه Require Variable Declare را چک مارک بزنيم، از اين پس، VB هر فرمی که ايجاد می شود، به طور پيش فرض عبارت Option Explicit را در ابتدای آن خواهد نوشت و در واقع هميشه ما را موظف می سازد که متغيرها را تعريف نماييم. برای تعريف متغيرها از دستور Dim به شکل کلی زير استفاده می شود: Dim variableNames As variablsType به عنوان مثال دستور Dim a,b As Integer متغيرهايی را به نام a,b از نوع داده Integer (نوع داده عددی صحيح) تعريف می کند و سپس از آن می توانيم متغير a را در برنامه مقداردهی نماييم. متغيرها را می توان در سه سطح تعريف نمود (Space of Variables) : 1- سطح پروسيجر (procedure Level) : اگر متغيری در يک Procedure (و معمولاً ابتدای آن) تعريف کنيم، آن متغير را فقط در همان Procedure می توان استفاده نمود و در واقع برای همان Procedure خاص تعريف شده است. 2- سصح فرم (Form Level) :در سطح فرم (يعنی در ابتدای Unit مربوط به فرم و پس از عبارت Option Explicit) ، متغيرها می توانند به دو نوع تعريف شوند: 2-1- تعريف به صورت Private (شخصی) : اگر متغيری در سطح فرم به صورت Private و به شکل کلی: Private variableNames As variableType تعريف شود، آن متغير فقط در تمام Procedureهای فرم قابل استفاده است و در فرم های ديگر قابل دسترسی و استفاده نمی باشد (مگر اينکه در آنها هم جداگانه تعريف شده باشد) . 2-2- تعريف به صورت Public (عمومی) : اگر متغيری در سطح فرم، به صورت Public و به شکل کلی: Public variableNames As variableType تعريف شود، در اين صورت آن متغير علاوه بر دسترسی در همان فرم (بوسيله نام آن متغير) ، در فرمهای ديگر (در واقع در کل پروژه) قابل دسترسی خواهد بود. فقط در صورت نياز به استفاده در فرمهای ديگر لازم است نام فرمی را که متغير در آن تعريف شده است ذکر شود (البته اگر آن فرم load باشد) و سپس پس از يک نقطه (Dot) نام آن متغير آورده شود. به عنوان مثال اگر در ابتدای يونيت مربوط به Form1 نوشته شده باشد: Public Number As Integer و بخواهيم در فرمی ديگر، به آن مقداردهی کنيم، لازم است چنين بنويسيم: Form1.Number = 15 توجه: اگر در سطح فرم از Dim برای تعريف استفاده شود، به طور پيش فرض آن را Private در نظر خواهد گرفت. 3- سطح ماژول (Module Level) : ماژولها بخشی از پروژه هستند که متغيرها، توابع و Procedureهای عمومی (Global) را در آن تعريف می کنيم. اگر تعريفی (مثل تعريف نوع داده متغير يا يک Procedure) با Private انجام گيرد، فقط در همان ماژول قابل استفاده می باشد و اگر با Public صورت گيرد، در هر فرمی و بدون نياز به نوشتن نام ماژول در ابتدای آن، قابل استفاده خواهد بود. نکته ای که بايد توجه داشت اينکه اگر بخواهيم از متغيريا Procedureای که در يک ماژول به صورت Public تعريف شده است، در ماژولی ديگر استفاذه کنيم، ذکر نام ماژول در ابتدای آن به همراه يک نقطه (Dot) ضروری است. معمولاً از تعريف Public در ماژول زمانی استفاده می کنيم که بخواهيم متغير يا Procedureای به صورت Global (عمومی) در سراسر پروژه استفاده شود. شايد بگوييد می شود در هر فرمی که به آن نياز داريم، همانجا متغير را تعريف می کنيم، پس چه نيازی به ماژول داريم؟ هر چند اين کار باعث می شود که برنامه خطای دستوری از ما نگيرد اما در اينصورت وقتی از فرمی به فرم ديگر می رويم مقدار موجود در آن متغير، پس از تعريف مجدد، دوباره Null (تهی) می شود، در حاليکه اگر از يکبار تعريف Public در ماژول استفاده کنيم، پس از مقدار دهی در جايی از پروژه، تا مقداردهی مجدد، اين مقدار در تمام پروژه قابل دسترسی است. برای افزودن يک ماژول به پروژه کافی است از منوی Project گزينه Add Module را انتخاب کنيد و آن را (با پسوند .BAS) save نماييم. همانطور که ملاحظه می فرماييد، ماژولها تنها بخش کدنويسی (Unit) دارند بر خلاف فرمها که يک بخش Interface (ظاهری) داشتند که کنترلها را به صورت Visual روی آن قرار می داديم و يک بخش کدنويسی (Unit) که کدهای مربوط به Event Procedureها را در آن می نوشتيم. همچنين ملاحظه می فرماييد که با توجه به وظيفه ماژولها، معمولاً در کل پروژه اولاً به يک ماژول نيازمنديم ثانياً به بيش از يک ماژول احتياجی پيدا نمی کنيم. نکته: علاوه بر متغيرها می توانيم از ثوابت (Constants) نيز در پروژه استفاده کنيم. ثوابت، بخشی از پرونده اند که هنگام تعريف، مقداردهی می شوند و تا پايان پروژه مقدارشان ثابت می ماند. برای تعريف ثوابت از دستور Constant استفاده می شود به عنوان مثال: Const PI As single = 3.14
پری |
||
|
+
نوشته شده در جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387ساعت 19:58 توسط Honarestan noavaraN
|
|
||
|
|
|
|
دستورات پایه ای برای برنامه نویسی1-دستور شرطی ifدر برنامه نويسی مواردی پیش می آيد که بخواهيم دستور یا دستوراتی، هنگامی که شرط خاصی برقرار است، توسط برنامه به اجرا در آيد. اين مورد در زندگی روزمره نيز ديده می شود؛ به عنوان مثال " اگر فردا باران نيايد، من به کوه خواهم رفت." شرط مورد نظر نيامدن باران است و عملی که قرار است انجام شود رفتن به کوه می باشد.در برنامه نویسی ویژوال بیسیک این شرط به صورت زیر نوشته می شود If شرط مورد نظر Then دستور مورد نظر حالا مثال خودمون رو روی این دستور پیاده می کنیم If فردا باران نیاید Then من به کوه خواهم رفت دستور if در ویژوال بیسیک به دو صورت نوشته میشه الف- معمولی: صورت معمولی دستور if مثل مثالی هست که قبلا زدیم.در این صورت از دستور فقط یک کار برای ما انجام می شود. If شرط مورد نظر Then دستور مورد نظر ب- در این حالت ما می توانیم یک یا چند دستور را اجرا کنیم.باید توجه داشت که در پایان دستور ها باید کلمه End if را برای اتمام کار بنویسیم در غیر این صورت برنامه پیغام خطا می دهد. If شرط مورد نظر Then دستور شماره1 دستور شماره 2 دستور شماره3 دستور شماره...... End if 2-دستور شرطی If & Elseگاهی اوقات نياز داريم که در صورت برقرار بودن شرط خاصی يک سری دستورات اجرا و در صورت برقرار نبودن آن شرط دسته ای ديگر از دستورات اجرا گردند. به عنوان مثال اگر فردا باران بيايد من به کوه نمی روم در غير اين صورت من به کوه خواهم رفت. If شرط مورد نظر Then دستور اول Else دستور دوم End if حالا مثال رو روی این دستور پیاده می کنیم. If فردا باران بیاید Then من به کوه نمی روم Else من به کوه می روم End if حالا ویژوال بیسیک رو اجرا کنید و از پنجره ی باز شده New Project رو انتخاب کنید تا یک پروژه ی جدید باز شود. وقتی پروژه ی جدید باز شد از طریق منوی سمت چپ یک Command Button به فرمتون اضافه کنید. روی command button دو بار کلیک کنید تا پنجره ی کد نویسی باز بشه. در این قسمت ما می خواهیم دستور if را برسی کنیم پس کد نویسی را شروع می کنیم.در پنجره ی کدنویسی هر چقدر متن هست رو پاک کنید و به جای اون این کدهارو بزارید. Private Sub Command1_Click() If 50 < 100 Then Beep End Sub خط اول و آخر مربوط به اینه که مشخص میکنه در چه جایی این شرط بررسی بشه که ما به برنامه گفتیم در موقعی که بر روی command button کلیک میشه این شرط رو بررسی کن. خط دوم هم به برنامه میگه اگر عدد 50 کمتر از 100 بود در اون صورت بوق بزن(Beep) حالا می خواهیم دستور If &Else را بررسی کنیم. مانند قبل یک پروژه ی جدید باز کنید و در یک command Button به اون اضافه کنید. با دوبل کلیک بر روی Command Button پنجره ی کدنویسی را باز کنید و کدهای داخل اون رو پاک کنید و این کدها رو بهش اضافه کنید. Private Sub Command1_Click() If 50 < 100 Then MsgBox "50 kamtar az 100 ast" Else MsgBox "50 bishtar az 100 ast" End If End Sub در خط اول و آخر مثل قبل به برنامه گفتیم که در چه جایی شرط بررسی بشه. در خط دوم شرط مورد نظر رو نوشتیم"اگر عدد 50 کمتر از 100 بود" در اون صورت در خط سوم دستوری رو نوشتیم که در ازای درست بودن شرط اجرا میشه پیغام "50 kamtar az 100 ast" رو نشون بده خط چهارم هم کلمه ی Else یا "در غیر این صورت " رو نوشتیم در خط پنجم هم دستوری رو نوشتیم که به ازای درست نبودن شرط اجرا میشه "پیغام 50 bishtar az 100 ast رو نشون بده" در خط ششم هم پایان شرط رو اعلام کردیم نکته:دستور MsgBox برای نشان دادن یک پیغام استفاده می شود که دستور ساده ی آن به این صورت است MsgBox "پیغام مورد نظر" فاطمه |
||
|
+
نوشته شده در جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387ساعت 19:33 توسط Honarestan noavaraN
|
|
||